¿QUÉ É A BIOTECNOLOXÍA?
A biotecnología é a tecnoloxía baseada na biología, especialmente usada en agricultura, farmacia, ciencia dos alimentos, ciencias forestales e medicina. Desenvólvese nun enfoque multidisciplinario que involucra varias disciplinas e ciencias como biología, bioquímica, xenética, virología, agronomía, ingeniería, física, química, medicina e veterinaria entre outras. Ten gran repercusión na farmacia, a medicina, a microbiología, a ciencia dos alimentos, a minería e a agricultura entre outros campos. Probablemente o primeiro que usou este término foi o enxeñeiro húngaro Karl Ereki, en 1919, quen a introduciu no seu libro Biotecnología na produción cárnica e láctea dunha gran explotación agropecuaria. Segundo o Convenio sobre Diversidad Biolóxica de 1992, a biotecnología podería definirse como "toda aplicación tecnolóxica que utilice sistemas biolóxicos e organismos vivos ou os seus derivados para a creación ou modificación de produtos ou procesos para usos específicos". O Protocolo de Cartagena sobre Seguridade da Biotecnología do Convenio sobre a Diversidad Biolóxica define a biotecnología moderna como a aplicación de: Técnicas in vitro de ácido nucleico, incluídos o ácido desoxirribonucleico (ADN) recombinante e a inyección directa de acedo nucleico en células ou orgánulos, ou A fusión de células máis aló da familia taxonómica que superan as barreiras fisiológicas naturais da reprodución ou da recombinación e que non son técnicas utilizadas na reprodución e selección tradicional.
¿QUE É A BIO INFORMATICA?
A bio informática, segundo unha das súas definicións máis sinxelas, é a aplicación de tecnoloxía de computadores á xestión e análise de datos biolóxicos. Os términos bioinformática, biología computacional e, en ocasións, biocomputación, utilizados en moitas situacións como sinónimos, fan referencia a campos de estudos interdisciplinarios moi vinculados, que requieren o uso ou o desenvolvemento de diferentes técnicas que inclúen informática, matemática aplicada, estatística, ciencias da computación, intelixencia artificial, química e bioquímica para solucionar problemas, analizar datos, ou simular sistemas ou mecanismos, todos eles de índole biolóxica, e usualmente (pero non de forma exclusiva) no nivel molecular. O núcleo principal destas técnicas atópase na utilización de recursos computacionales para solucionar ou investigar problemas sobre escalas de tal magnitude que exceden o discernimiento humano. A investigación en biología computacional se solapa a miúdo coa biología de sistemas. Os principais esforzos de investigación nestes campos inclúen o alineamiento de secuencias, a predicción de xenes, montaxe do genoma, alineamiento estructural de proteínas, predicción de estrutura de proteínas, predicción da expresión génica, interaccións proteína-proteína, e modelado da evolución. Unha constante en proxectos de bioinformática e biología computacional é o uso de ferramentas matemáticas para extraer información útil de datos producidos por técnicas biolóxicas de alta productividad, como a secuenciación do genoma. En particular, a montaxe ou ensamblado de secuencias genómicas de alta calidade desde fragmentos obtidos trala secuenciación do ADN a gran escala é un área de alto interese. Outros obxectivos inclúen o estudo da regulación xenética para interpretar perfís de expresión génica utilizando datos de chips de ADN ou espectrometría de masas.
